Jak dojechać z lotniska Marco Polo do Wenecji

Dla turystów przemieszczanie się w Wenecji mogą wydawać się bardziej skomplikowane niż w innych miastach. Wkrótce przekonamy się, że zasady podróżowania są w Wenecji całkiem proste. Lądujemy na lotnisku Marco Polo i co dalej?Dojazd z lotniska Marco Polo do Wenecji może odbyć się zarówno tramwajem wodnym jak i autobusem.

1./ Możemy w holu lotniska zakupić bilet "Aerobus+Nave" czyli dojeżdżamy wygodnym autobusem w ciągu 20 minut do Piazza Rome i następnie wsiadamy do tramwaju wodnego na przystanku vaporetto Piazza Rome i płyniemy w kierunku, który nas interesuje. Oszczędzamy czas i pieniądze i płacimy za taki bilet 12 euro.Korzystamy z autobusu nr 5, którego przystanek znajduje się na przeciw terminala.

2./ Do Wenecji z lotniska Marco Polo możemy dotrzeć również korzystając tylko z tramwaju wodnego. Nabrzeże, gdzie znajduje się przystanek vaporetto jest oddalony od wyjścia z holu lotniska o 10 minut spaceru. Z lotniska tramwajem wodnym Blue Line możemy dopłynąć do St. Marco Vallaresso lub San Marco San Zaccaria. Podróż do przystanku San Zaccaria trwa 1 godzinę i 10 minut. Vaporetto kursuje co 30 minut. Bilet możemy kupić w budce na nabrzeżu i bilet w jedna stronę kosztuje 15 euro. Dojazd z lotniska Marco Polo do centrum Wenecji, jak widać , jest całkiem prosty.

3./ Bilety możemy również kupić on line Allilaguna. Oszczędzamy w ten sposób 1 euro. Przed wejściem na pokład tramwaju wodnego należy nasz internetowy bilet wymienić na właściwy bilet w wyżej wspomnianej budce.

4./Jeśli chcemy podpłynąć do naszego hotelu od strony np;Canal Grande to najlepiej wynająć taksówkę wodną, którą znajdziemy przy nadbrzeżu blisko vaporetto. Cena przejazdu od lotniska Marco Polo do Wenecji wyniesie ok 120 euro/do 4 pasażerów/. Większa ilość osób aniżeli 4 to także wyższa cena przejazdu - ok. 200 euro.Cena może ulec zmianie w trakcie przypływów.

Mediolan wycieczka do Zamku Sforzów

Zamek Sforzów jest świetnym miejsce, gdzie można wypocząć w trakcie zwiedzania Mediolanu.Zamek otoczony jest dużym parkiem, gdzie możemy usiąść na ławce, przechadzać się aleją Mickiewicza czy też zjeść gelato. W XV wieku władzę w Mediolanie po rodzie Viscontich przejęła rodzina Sforzów. Wówczas uległ zburzeniu w trakcie rozruchów w mieście zamek Viscontich i na tym miejscu kolejni władcy Mediolanu zbudowali renesansowy zamek Castello Sforzesco.

W 2015 roku przewidywane jest dokończenie renowacji fresków Leonarda da Vinci, które odkryto w mediolańskim zamku kilka lat temu.W 2012 roku w zamku odkryto również sto rysunków i obrazów Caravaggio, które obecnie są wyceniane na około 6 mln. dolarów.

Caravaggio przebywał w Mediolanie jako jedynastoletni chłopiec i szkolił się tutaj w malarstwie. Ludovico Sforza był znanym mecenasem sztuki, ale również bezwzględnym władcą.Został pozbawiony władzy przez króla francuskiego Ludwika XII wspieranego przez Wenecjan i od 1500 roku resztę życia spędził we więzieniu.Jego kochanka Cecylia Gallerani pozowała do portretu "Dama z gronostajem" Leonarda da Vinci.

W XVI wieku Hiszpanie opanowali Mediolan i otoczyli murem warownym Zamek Sforzów, dlatego mury te obecnie nazywane są hiszpańskimi. We wnętrzach zamku Sforzów mieści się obecnie kilka muzeów.Największą popularnością cieszy się Pinakoteka czyli Pinakoteka Castello Sforzeso, gdzie wyeksponowane jest dzieło Andrei Mantegni "Madonna w chwale wśród aniołów i świętych".

Przed wejściem do zamku znajduje się pomnik Giuseppe Garibaldiego.

Do zamku najlepiej dojechać metrem - MM1 Cadorna, Cairoli - MM2 Cadorna, Lanza. Zamek otwarty jest w sezonie letnim dla turystów od 7 rano do 7 wieczór. Muzea w Zamku Sforzów otwarte są od godziny 9 30 do 17 30 i cena biletu w sezonie wynosi 15 euro. W przypadku, kiedy zwiedzający nie skończył jeszcze 25 lat, bilet jest bezpłatny.

Należy pamiętać, że w poniedziałki muzea są zamknięte.Dla mnie ogromną przyjemnością było spędzenie czasu w pięknym i bardzo dużym parku, który odwiedzany jest przez mediolańskich cyklistów, turystów różnych narodowości i wszystkich tych, którzy chcą się ukryć przed upałem.

Mediolan - wizyta na Placu Duomo.

Przed katedrą w ciągu dnia zawsze mozna spotkać bardzo wielu turystów.

---

Większość turystów odwiedzających Mediolan zwiedzanie miasta rozpoczyna od wycieczki na Plac Duomo i odwiedzają katedrę usytuowaną w centralnym miejscu placu. Jeśli chcemy uzyskać informacje turystyczne to najlepiej udać się do Milano Info Point, który to punkt znajduje się na tyłach katedry.

Najłatwiej jest dotrzeć na Plac Duomo korzystając z metra i wysiadając na stacji Duomo. Katedra Narodzin Św. Marii czyli Duomo St. Maria Nascente di Milano jest jednym z największych kościołów na świecie. Wybudowana została w stylu gotyckim, w XIV wieku rozpoczął budowę Glan Galeazzo Visconti. Dzisiaj nazwisko Visconti może kojarzyć się nam z Alfa Romeo Visconti lub reżyserem Luchino Visconti /"Listonosz zawsze dzwoni dwa razy"/.

Ród Viscontich jest arystokratyczną rodziną Lombardii, pierwsze zapisy o Viscontich znajdowane są już w XI wieku. Herb Viscontich można dostrzec na drzwiach do katedry, jest to wąż połykający człowieka.Katedra Mediolańska podobno może pomierścić 40 000 ludzi.Katedra jest otwarta od 7 rano do 7 wieczór. Indywidualni turyści wchodzą do katedry w Mediolanie bezpłatnie a zorganizowane grupy płacą 5 euro od osoby. Trzeba pamiętać, że za możliwość robienia zdjęć w środku kościoła musimy zapłacić. Na zewnętrznej fasadzie mediolańskiej katedry znajduje się ponad 2 tysiące marmurowych rzeźb i ponad 100 sterczyn.

Na dach katedry można się dostać na dwa sposoby czyli pieszo po schodach i windą.Wejścia na szczyt mediolańskiej katedry, kiedy tam byłam, strzegli żołnierze. Sprawdzano również niekiedy wnętrza damskich torebek. Bilet upoważniający do wjazdu windą na dach kosztuje 12 euro a pieszo po schodach 8 euro.

Turyści planujący pozostać dłużej w Mediolanie mogą zakupić Milanocard, która uprawnia do wielu zniżek. Jednodniowa karta kosztuje 6,50 euro i pozwala jeździć publicznym transportem bez dodatkowych opłat. Ze szczytu mediolańskiej katedry można oglądać panoramę miasta. Obecnie dach mediolańskiej katedry jest w remoncie, ale wejście dla turystów nie jest zamknięte. Katedra przeszła w ostatnich latach renowacje i była czyszczona do 2009 roku. Obecnie wygląda na młodszą niż jest.

Na dachu mediolańskiej katedry można spotkać wielu turystów i trzeba uzbroić się tam w cierpliwość, bo przejścia są tam bardzo wąskie w wielu miejscach. Najbezpieczniej ubrać jest wygodne buty, bo nie jest to najlepsze miejsce do chodzenia w szpilkach. Powierzchnia dachu to 8 tys. m2, ze szczytu mediolańskiej katedry możemy oglądać Gallerie Vittorio Emanuele II, stadion San Siro albo pierwszy, który powstał w Mediolanie, drapacz chmur Torre Velasca. Wieżowiec ma charakterystyczny wygląd grzybka, został wybudowany w latach pięćdziesiątych zeszłego stulecia i jest wysokości 100 metrów. Torre Velasca powstał na wąskiej działce i być może dlatego zaprojektowano go w ten sposób czyli rozszerza się ku górze. Budził jednak po wybudowaniu w 1958 roku wiele kontrowersji, Ta modernistyczna budowla powstała w starej, zabytkowej części Mediolanu.

Czekoladowe buty w cukierni na Placu Duomo

---

Niedaleko od najstarszego we Włoszech domu towarowego Gallerie Vittorio Emanuele II dostrzeżemy luksusowy dom towarowy La Rinascente. Na szczycie tego budynku znajdują się liczne restauracje i bary, warto tam wpaść choćby na lampkę wina i spojrzeć na panoramę Mediolanu. Znajduje się tam stoisko z kawą i ciastkami, na wystawie stoją buty. Po dokładnym przygladnięciu spostrzegłam , że są z czekolady. Kolejny symbol Mediolanu - buty. W tym przypadku czekoladowe. Na parterze budynku znajdującego się koło tego domu towarowego znajdziemy dużą kawiarnię, gdzie możemy wypić espresso w cenie 1 euro. Stojąc przy oknie kawiarni możemy obserwować tłum turystów przemieszczający się po Placu Duomo. Jeśli dostrzeżemy kogoś starannie, modnie ubranego to pewnie nie turysta, ale tubylec. Jest to w końcu stolica mody. Dzielnica Mody w Mediolanie umiejscowiona jest pomiędzy Piazza Duomo, Piazza Cavour i Piazza San Babila.

Wyjazd do Wenecji aby zjeść obiad

Chyba najbardziej znaną wenecką przystawką jest sarde in saor. Są to sardynki marynowane w sosie słodko-kwaśnym złożonym z octu, oliwy, cebuli rodzynek i orzeszków pinii. Zestawienie może wydawać się trochę zaskakujące, ale warto spróbować.

Inna potrawa zwana anitra alla salsa piccante jest połączeniem kaczki i sardynek. Kaczka jest marynowana w occie, następnie natarta masłem i obłożona bekonem i pieczona krótko aby następnie dodać sardynki, cebulę i kapary i duszone są wszystkie składniki razem. Po prostu warto spróbować zapominając o uprzedzeniach. Jako zakąskę w restauracjach można otrzymać surowe owoce morza zazwyczaj podawane na tacce lub deseczce. Możemy w ten sposób posmakować surowe ryby i ostrygi. Przed zjedzeniem skrapla się je cytryną. Takie jedzenie w Wenecji nie bywa tanie.

Jedzenie kawałków surowego tuńczyka dla mnie było wyzwaniem. Osobiście wolę anti past di frutti di mare , które wcześniej były ugotowane. Do tego kieliszek Pinot Grigio i czego więcej potrzeba.

Polenta czyli kukurydziany grysik gości w Wenecji na wielu talerzach, towarzyszy rybom, wołowinie a także czekoladzie. Polenta wytrawna i polenta jako deser.

Jeśli chcemy posmakować legendarnego carpaccio z wołowiny, które jest podawane z sosem z musztardy, śmietany, majonezu i pomidorów to koniecznie trzeba się wybrać do Harry's Bar.

Jeśli mamy udać sie do Harrys's bar to koniecznie należy tam skosztować Valpolicelle czyli miejscową tańszą wersję szampana, wino, które było przysmakiem Hemingwaya. Wyjazd do Wenecji można potraktować jako wycieczkę gastronomiczną. Jedząc wieczorem obiad w Wenecji złożony z 5 dań zastanawiałam się jak to możliwe, że nie ma we Włoszech epidemii otyłości. Liczy się jakość ...Obiad w Wenecji jest celebrowany, mieszkańcy często korzystają z tratorii lub restaurante. Nic więc dziwnego, że zdobycie miejsca w lokalu aby zjeść obiad bez wcześniejszej rezerwacji , nie jest łatwe. Zazwyczaj posiłki w tratorii są nieco tańsze od tych w restaurantte. Najtaniej bywa w barach, ale wybór jest tam skromniejszy. Myślę ,że w Wenecji każdy może znaleźć jedzenie dla siebie.

Wyjazd do Wenecji jest okazją do poznania typowych potraw lokalnych.Co warto zjeść w Wenecji z potraw lokalnych? W dniu św. Marka Wenecjanie jedzą zupę risi e bisi i pasta e fasioi czyli makaron z fasolą. Jest to danie podawane już w tawernach starożytnego Rzymu. Oprócz tego ,że jest to posiłek smaczny to także jest niedrogi. Tradycyjnym przysmakiem w Wenecji jest suszony dorsz, ale nie miałam okazji jego kosztować. Dla Polaków dorsz jest najzwyczajniejszą rybą, do Wenecji dorsz był w dawnych czasach importowany i był uznawany za rarytas. Obecnie w restauracjach można spotkać krem z dorsza suszonego, który jest moczony i gotowany z mlekiem.

Innym daniem typowym dla Wenecji jest fegato alla veneziana czyli wątroba po wenecku z cebulą.Starożytni Rzymianie dodawali do wątroby figi, ale w okolicach Wenecji nie rosły figi i dlatego zamiast nich użyto cebuli.Trzeba pamiętać, że w obecnych czasach wenecka kuchnia uległa wpływom francuskim czy krajów Europy Środkowej.

Ceny posiłków możemy znaleźć w menu wystawionym przed restaurantte lub barem czy wenecką trattorią.Porą , kiedy najczęściej spożywa się obiad w Wenecji jest od 7 do 9 tej wieczór. Zjedzenie kolejno podawanych pięciu dań zajmuje trochę czasu.

Galeria Vittorio Emanuele II w Mediolanie - najstarszy dom towarowy we Włoszech

Spacerując po Piazza del Duomo docieramy do Galerii Vittorio Emanuele II, która łączy jak wielka brama place Mediolanu. Z Placu Duomo można przejść galerią do Placu La Scala. Galeria Vittorio Emanuele II była budowana przez 15 lat od 1864 roku i jest najstarszym domem towarowym we Włoszech. Mieszczą się tam luksusowe sklepy, kawiarnie i restauracje. Galeria nosi imię pierwszego króla zjednoczonych Włoch, projektantem tej budowli był Giuseppe Mengoni.

Najprościej dojechać do tego starego mediolańskiego domu towarowego wysiadając na stacji metra Duomo.

Turyści zazwyczaj gromadzą się w mediolańskiej galerii w miejscu, gdzie znajduje się mozajka byka. Legenda mówi, że byk a właściwie dotknięcie jego jąder przynosi szczęście. Nic więc dziwnego, że turyści dyskretnie lub mniej dyskretnie pociągają nogą po wspomnianym miejscu.

Zakupy w Bergamo

Bergamo jest świetnym miejscem aby zrobić zakupy. Na starym mieście znaleźć można liczne sklepiki z ubraniami, biżuterią oraz pamiątkami. Jeśli zamierzamy kupić torebkę jednej z włoskich firm, to oglądajmy je w Mediolanie, ale kupujmy w Bergamo.

W dolnej części miasta są umiejscowione liczne sklepy z galanterią i odzieżą. Znajdziemy tam Max Marę, Marellę, Geox i inne. Nie trudno zauważyć, że włoska Max Mara jest nieco tańsza od tej w Polsce. W dużym domu towarowym Coin nie jest trudno dobrać garderobę, ale tanio nie będzie. Mamy tam torebki damskie wielu firm włoskich, łatwo jest porównać kolekcje różnych projektantów. Sklepy sieciowe znajdziemy w dolnej części Bergamo a sklepy z pamiątkami i nie tylko w Citta Alta.

Wyprzedaże we Włoszech rozpoczynają się w styczniu i na początku jesieni. Koło lotniska Bergamo Orio al Sesio możemy zrobić zakupy w galerii handlowej o tej samej nazwie. Znajdziemy tam odzież, kosmetyki, agd. Zakupy nie robi się w tym domu towarowym tak romantycznie jak na starym mieście , ale ceny są tam chyba najbardziej "ekonomiczne" w Bergamo.

Mnie osobiście urzekł design mebli w galeriach z przedmiotami do wystroju wnętrz. Świetne pomysły, zaskakujące rozwiązania. W przerwie zakupów można wpaść do lodziarni na gelato. Trzeba pamiętać, że włoskie lody zawierają niebagatelne ilości masła. Ale ten smak...

Spacer po mediolańskiej La Scali

La Scala dzisiaj jest nie tylko symbolem Mediolanu ,ale Włoch. Na przedstawienia operowe w La Scala należy na pół roku wcześniej zarezerwować bilety. Jedna codziennie od 9 do 17 tej możemy oglądnąć wnętrza mediolańskiej opery. Cena biletu to 6 euro. W tej cenie jest oglądanie teatru operowego i muzeum. W muzeum możemy oglądnąć stroje operowe, portrety gwiazd La Scali, pamiątek, które pozostawiły.W ostatniej sali zwiedzanej, gdzie znajdują się pamiątki po śpiewakach i kompozytorach, odnajdujemy dwa obrazy przedstawiające Marię Callas i Renatę Tebaldi. Obie divy mediolańskiej La Scali konkurowały ze sobą i obie oprócz wspaniałych głosów były obdarzone nieprzeciętną urodą. Z tej sali przechodzimy do części, w której są wyeksponowane stroje operowe z opery Nabucco. Im starsze są stroje, tym są cięższe. Trudno sobie wyobrazić jak śpiewaczka mogła unieść takie przebranie. W tej części znajduje się także makieta teatru operowego La Scala, która z jednej strony jest zbudowana z klocków Lego. Gdybyśmy chcieli zobaczyć przedstawienie operowe w La Scala, to powinniśmy pomyśleć z zakupieniem biletów z dużym wyprzedzeniem. W marcu 2015 na deskach La Scali będzie wystawiana Carmen Bizeta i ceny biletów kształtują się od ok. 270 euro do 31 euro. Do Mediolanu przyjeżdżają ludzie z całego świata aby móc oglądnąć przedstawienia operowe.