piątek, 30 listopada 2012

Marzenia Kubańczyka w Havanie


Właściwie w Havanie oprócz słońca wszystkiego brakuje dla lokalnych mieszkańców. Kubańczykom na Kubie często pomagają ich rodziny, które osiedliły się w Stanach Zjednoczonych. Przysyłane przez krewnych dolary muszą być obowiązkowo wymieniane na peso, prawie jeden do jednego. Ale w ten sposób obdarowani mogą kupować w miejscowych pewexach. Chociaż asortyment tych kubańskich nie dorównuje dawnym polskim.

Mieszkania w Havanie są mniej niż skromne, zdewastowane i pozbawione często podstawowych wygód. Nic więc dziwnego, że Kubańczycy modlą się o dom, o jakieś lokum. Marzenia Kubańczyka materializują się u stóp świętych postaci w kościołach jako tekturowe pudełka. Dom jest marzeniem wielu ludzi na całym świecie, ale w Havanie domy dla mieszkających tam ludzi są wyjątkowo potrzebne. Wyprawa na Kubę dostarcza wielu obserwacji o powolnym przekształcaniu się socjalistycznego państwa.



niedziela, 25 listopada 2012

Havana dzisiaj - wyjazd na Kubę


Havana jest miastem legendarnym, przez ostatnie dziesiątki lat wielu ludzi mogło je poznać jedynie oglądając filmy. Na tej podstawie można było budować wyobrażenie o największej karaibskiej metropolii.

Od momentu otworzenia się Kuby dla turystów, następuje zderzenie wyobrażeń z rzeczywistością. Dla mnie do momentu przyjazdu dym z cygar, jasne garnitury gangsterów mieszały się z widokiem ubranych w moro żołnierzy Fidela. I on sam wielki dyktator wymieniający lekarzy na ropę naftową, dzisiaj jest prawie niewidoczny. Nie jest wiadomo gdzie mieszka, jego brata także jest ciężko umiejscowić.

Havana obdrapana, ale pociągająca. Dla wielu mieszkańców Haiti Kuba jawi się bogatym krajem. Z narażeniem życia wybierali się w podróż na Kubę łódkami-łupinkami. Wszystko jest relatywne. Do Havany zjeżdżają turyści pragnący zobaczyć stary świat, bo pewnie wkrótce wszystko się zmieni. Obwieszeni aparatami, spoceni mieszkańcy Europy zaglądają do sklepów, gdzie sprzedaje się na kartki. Nie wiem co się tam sprzedaje, bo sklepy są puste. Dla tych z aparatami to jak kolejna atrakcja turystyczna. Trzeba to uwiecznić na zdjęciu, pokazać kolegom. Fotki pustych sklepów jako pamiątki z wyjazdu na Kubę. W hotelach czasem można dostrzec Chińczyków w garniturach, oni są tam służbowo. Dla nich to nie jest wakacyjny wyjazd na Kubę. Pewnie liczą ile lodówek będą mogli tutaj sprzedać jak się to zacznie. Lokalni ludzie wyglądają jakby przyzwyczaili się do tych oglądających świat ich pustych sklepów i uginających się pod jedzeniem szwedzkich stołów w hotelach. Kiedy był Batista też były dwa światy. Wcześniej też. Na postojach kierowcy Coco taxi zachęcają do przejażdżki po Havanie. Wyglądają jakby uciekli z rekwizytem z planu filmowego. Dla nich ten film jest długometrażowy.

Dumny kubański przewodnik obnosi się z laptopem. Jest wyróżniony przez władze. Władza także wyróżniła chorych na AIDS, dostali pokoje z telewizorami i znośne jedzenie. Innym chorym tak się nie udało. Szukam w Havanie nowych osiedli mieszkaniowych, ale nie znajduje.o Mój wyjazd dobiega końca i epoka Castro również się kończy/ Wkrótce dla wszystkich będzie Coca cola.








Descriptive text for the image

sobota, 24 listopada 2012

Che Gevara ikona Kuby




Che Gevara był jednym z 82 ludzi, którzy przybyli na Kubę w 1956 roku na jachcie Granma. Był on bardzo ważną postacią w kubańskiej rewolucji. Według niektórych przekazów ten dzielny lekarz miał osobiście wykonywać egzekucje w trakcie rewolucji kubańskiej. Może dlatego podobizna Che Gevary znajduje się dzisiaj na budynku Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Był osobą, która cieszyła się zaufaniem Fidela Castro. Che Gevara został ministrem przemysłu i szefem Banku Kuby. W 1965 roku zdecydował się porzucić pracę urzędnika państwowego na rzecz szerzenia idei rewolucji poza granicami Kuby. Miał rozprzestrzenić rewolucje na świecie. W 1967 roku został zabity w Boliwii przez tamtejsze siły specjalne. Mauzoleum rewolucjonisty kubańskiego Che znajduje się w Santa Clara na Kubie, gdzie można je zwiedzić w trakcie wyprawy na Kubę..













































piątek, 23 listopada 2012

Wypoczynek po kubańsku z Cuba Libre


Kuba od dawna była miejscem, gdzie przyjeżdżano aby odpocząć, oddać się rozrywkom. Nic więc dziwnego, że kubańskie drinki zostały rozpowszechnione na świecie. Legenda mówi, że znany coctail Cuba Libre został wymyślony przez jednego z członków rodziny Baccardich w czasie wojny amerykańsko-hiszpańskiej. Pózniej Cuba Libre była spożywana w czasie prohibicji, nie było łatwo na pierwszy rzut oka stwierdzić czy jest to alkohol.


Przepis na Cuba Libre
50 ml rumu /np;Baccardich/
100 ml Coca-cola
4 kostki lodu
1 kawałek limonki
Do tego zestawu należałoby dodać stolik z wyplatanym fotelem, usytuowany gdzieś w starej Havanie.I można lubić egzotyczne podróże.















Czy jest to nadal Kuba Fidela Castro


Fidel Castro nierozerwalnie wiąże się z Kubą. Można uznać, że Kuba posiada trzy ikony; Che Gevara, Hemingway, Castro. Od 2006 coraz rzadziej Fidel Castro występuje oficjalnie. Po masywnym krwawieniu z przewodu pokarmowego, a następnie operacji oddał władze swojemu bratu Raulowi, który był wyznaczony na sukcesora Fidela już w 1997. Problemy dyktatora zaczęły się od momentu upadku Związku Radzieckiego, skończyła się wtedy wymiana cukru na ropę naftową. Handel wymienny jednak nadal kwitł, ale dla Castro zmienił się partner do wymian. Kubie bardzo potrzebna była ropa naftowa, więc wysłano tysiące lekarzy do Wenezueli i w zamian otrzymano pożądany produkt. Kiedy przyjeżdżamy do Havany, oczekujemy, że gdzieś w centrum stoi rezydencja Fidela Castro, którą zamieszkuje wielki wódz. Na próżno by jej szukać. Miejsce zamieszkania dyktatora znają jedynie najbliżsi mu ludzie. Od upadku ZSRR bardzo wiele się zmieniło, chociaż przeciętny obywatel może tego nie dostrzegać. Co najważniejsze, to że na Kubę wszedł obcy kapitał. Rozwija się szybko przemysł turystyczny. Marzeniem większości Kubańczyków jest uzyskanie zatrudnienia w jednym z nowo powstałych hoteli. Dochody uzyskiwane w takim miejscu mocno różnią się od zarobków przeciętnych Kubańczyków. Od zeszłego roku można sprzedawać i kupować samochody na Kubie, ale nie można ich jeszcze eksportować.

W publicznych miejscach można spotkać plakaty informujące o szpiegach amerykańskich albo o bezpodstawnie oskarżonych Kubańczykach o szpiegostwo w USA. W trakcie podrózy po Kubie, w publicznych miejscach można dostrzec obrazy, na których widnieją przyjaciele Fidela Castro.

Do swoich przyjaciół wódz kubańskiej rewolucji zalicza Moammara Qaddafiego, Yassera Arafata, Nelsona Mandele i kilku innych dyktatorów. Większość postaci umieszczonych na obrazach dzisiaj już nie żyje. Tamci przywódcy w większości już odeszli, jednym z niewielu, który pozostał jest Hugo Chavez. Sam Fidel Castro pokazuje się rzadko, najczęściej w swoim ulubionym dresie. W trakcie pielgrzymki Benedykta XVI na Kubie, wódz kubańskiej rewolucji spotkał się z głową Watykanu. W październiku 2012 wenezuelski lekarz podał do prasy, że Fidel Castro doznał udaru mózgu i prawdopodobnie nie będzie się pokazywał już publicznie. Natomiast kiedy zmieni się polityka USA wobec Kuby? Można tylko spekulować kiedy zostanie uchylone embargo, o co Castro zabiegał w USA. Kuba się zmienia ....


Bieszczady - wyjazd

nie tylko na weekend


Czy wyjazd w Bieszczady to wyjazd daleki czy bliski? W tej sprawie mam sporo wątpliwości, niekiedy łatwiej jest dotrzeć do Rzymu czy Londynu aniżeli do Ustrzyk Górnych. Ale jeżeli w końcu tam dotrzemy, nie będziemy tego żałować. Moim zdaniem najlepiej pojechać tam na przełomie września i października. Możemy spotkać jeszcze ostatnie jelenie na rykowisku, w dzień temperatura może sięgać powyżej 20 st. Celcjusza, ale co najważniejsze to kolory jesieni. Najpiękniejsza pogoda w Bieszczadach jest wówczas, gdy pojawiają się w nocy pierwsze przymrozki. Różnice temperatur pomiędzy dniem i nocą jest wówczas duża, ale za to w dzień mamy błękitne niebo. W tym czasie Połonina Caryńska prezentuje się wspaniale. Nie ma również tak wielu turystów jak latem, co ułatwia poruszanie się w górach. Pamiętać trzeba tylko, że po zachodzie słońca bardzo szybko robi się zimno. Rano możemy zaobserwować szron, który szybko znika.

Centrumreklamy.com

czwartek, 22 listopada 2012

Plantacje trzciny cukrowej na Kubie


Na Kubie pozostało kilka domów właścicieli plantacji trzciny cukrowej, które zamieniono w muzea. Na zdjęciu znajduje się wieża, z której obserwowano pracujacych na plantacji niewolników.


Pod koniec XVIII wieku produkcja cukru z trzciny cukrowej zaczęła się bardzo szybko rozwijać. Stało się to po rebelii niewolników na Haiti. W 1791 roku niewolnicy pracujący na plantacjach trzciny cukrowej na Haiti urządzili masakrę francuskich właścicieli ziemskich. Ocalali opuścili wyspę. Sytuacja ta została wykorzystana przez przedsiębiorczych właścicieli ziemskich na Kubie, którzy zakupili dodatkową ziemie i niewolników. W ten sposób Kuba stała się czołowym producentem cukru z trzciny cukrowej.

Domy plantatorów, które można zobaczyć na wyspie, są wyposażone w meble importowane z Hiszpanii. Ówcześni bogacze kubańscy otaczali się głównie przedmiotami z Europy. Przypominały im one kraj, z którego wyjechali. Tęsknota Kubańczyków za Hiszpanią pozostała do dzisiaj. Ponad 50 tys. obywateli Kuby zgłosiło się do ambasady hiszpańskiej w 2010 r., aby uzyskać pozwolenie wyjazdu do kraju przodków.


W czasach po rewolucji kubańskiej cukier trzcinowy był głównym produktem eksportowym Kuby. Jego produkcja przekraczała nawet 8 mln. ton rocznie. Załamanie się gospodarki cukrowej nastąpiło po upadku Związku Radzieckiego. Ceny cukru trzcinowego sprzedawanego do Związku Radzieckiego były wyższe od rynkowych, nic dziwnego, że wkrótce sprzedaż spadła do mniej niż 2 mln. ton rocznie. Obecnie brazylijski koncern cukrowniczy ma odbudować gospodarkę cukrową Kuby. Jest to ewenement w historii porewolucyjnej Kuby.





Translate